5
boję się, że pewnego dnia pęknie mi głowa, rozpryśnie się jak szyba na tysiące części, a ludzie pomyślą, że to szkło i zaczną ją zbierać
z chodników, ulic, trawników i tramwajów
pamiętam, miałam pięć lat ale nie miałam piersi, boso szłam po chodniku, a kawałki szkła z rozbitej butelki błyszczały jak gwiazdy na asfaltowym niebie
rok później wyrwali mi serce i wyrzucili je przez balkon, tak właśnie, przez balkon, powiedzieli oddawaj i już go nie miałam, a ja przecież rzeżę, skomlę za moim sercem jak pies, jak bezdomny kundel…
nawet nie wiesz jak sie ciesze, ze mam przyjemnosc znow byc na Twoim blogu. moze nie powinnam sie tak przywiazywac do ludzi, ktorych nigdy nie widzialam i nigdy nie zobacze, ale i tak juz za pozno.
Data dodania 7 months, 3 weeks agocała przyjemność po mojej stronie. tylko ten blog jest teraz strasznie brutalny/wulgarny, więc nie wiem, czy Cię to nie zrazi. jakoś łatwiej mi się pisze w takim stylu.
Data dodania 7 months, 3 weeks agoalez skad :)
Data dodania 7 months, 3 weeks agoto dobrze. nadal jesteś ze swoim facetem?
Data dodania 7 months, 2 weeks ago